Door falende artsen is Toon van Buel (52) uit Naaldwijk niet meer een sportieve en actieve vijftiger, maar zit hij nu al bijna vier jaar gekluisterd aan een rolstoel. Toon kan alleen zijn hoofd en armen nog bewegen, hij is incontinent en heeft zenuwpijnen.
In zijn buik zit een pomp die het medicijn baclofen toedient waardoor de zenuwbanen in het ruggenmerg worden geremd en de spieren verslappen. „Zonder dit medicijn zouden Toons armen en benen alle kanten op vliegen”, weet zijn vrouw Anneliese (49).
Griepje
Het leven van Toon en Anneliese veranderde in december 2004 plotsklaps in een leven vol pijn en verdriet. „Op 17 december werd ik wakker met koorts en pijn in mijn nek die uitstraalde naar mijn schouders”, vertelt Toon. „De arts van de HAP en de eigen huisarts dachten dagenlang dat het een griepje was. Ze wilden niet komen en ik moest maar een paracetamolletje nemen. Ook toen ik barstte van de pijn en bijna niet meer kon lopen…”
Toon belandde uiteindelijk op 22 december 2004 in het ziekenhuis en kwam op 30 maart 2006 thuis in een rolstoel. Anneliese: „Het ’griepje’ was een abces dat tegen zijn ruggenmerg drukte. Het ruggenmerg heeft te lang te weinig zuurstof gekregen waardoor hij er een hoge dwarslaesie aan over heeft gehouden. Volgens de ziekenhuisarts zouden de vooruitzichten heel anders zijn geweest, als Toon 24 uur eerder bij hem op de operatietafel had gelegen.”
Toon en Anneliese leggen de schuld bij hun inmiddels exhuisarts uit ’s-Gravenzande en stellen hem aansprakelijk voor alle geleden en nog te lijden schade. Letseladvocaat dr. mr. ing. Sneep uit Bergen op Zoom: „Mijn cliënt stelt de huisarts aansprakelijk voor het medisch handelen c.q. nalaten, waardoor hij in een medisch uiterst slechte situatie is terechtgekomen met een percentage blijvende invaliditeit van maar liefst 80 procent.” Toon en Anneliese hebben vooralsnog geen klacht ingediend bij het Medisch Tuchtcollege. „Dat kan altijd nog”. „Uit onderzoek van een onafhankelijk arts van het AMC die, in overleg met beide partijen, door de rechtbank van Den Haag is aangewezen, blijkt dat onze ex-huisarts wel degelijk nalatig is geweest. Die uitspraak is bindend, maar de tegenpartij legt dit doodleuk naast zich neer.”