BERGEN OP ZOOM, dinsdag
Advocaat mr. Jan Sneep uit Bergen op Zoom schuwt niet langer loeiharde uitspraken n de richting van het ziekenhuis Lievensberg, gevestigd in de stad waar hij als letselschadejurist praktiseert. De directie van de Lievensberg heeft er kennelijk minder moeite mee gehandicapte kinderen en beschadigde moeders af te leveren, dan dat zij concessies doet aan de omzet van de medische zorg. Want het had 't ziekenhuis beslist enige tijd omzet gekost als zij haar al jaren falende vrouwenarts had ontslagen.
Het zwaar geestelijk gehandicapt ter wereld komen van de inmiddels drie jaar oude Zeeuwse Rabya M. uit Rilland rechtvaardigt deze vlijmscherpe benadering van de feiten, zo stelt de jurist. Hij vindt dat hij dergelijke woorden ongestraft kan uitspreken omdat zij zijns inziens, het belang van de volksgezondheid dienen.
Dat belang werd volgens Sneep danig geschaad door het Brabantse ziekenhuis. Immers Rabya, het dochtertje van de kok van het medisch centrum, was volgens Sneep niet het enige kind dat met ernstig hersenletsel op de wereld werd gezet door gynaecoloog dr. C.J.J.H., die ook volgens zijn naaste collega's nu eenmaal geen kei was in zogeheten kunstverlossingen. (met een tang of met een vacuümcup)
Jan Sneep. Collega's bekritiseren zijn Amerikaanse aanpak door nieuwe cliënten onmiddellijk een medische prijslijst te sturen, waarin wordt aangegeven hoeveel bijvoorbeeld een afgezet been of een gemiste diagnose opbrengt. Gistermorgen nog voelde de jurist uit Bergen op Zoom zich bevestigd in het geen hij allang zegt te hebben geweten over de Lievensberg: van diverse kanten kreeg hij telefonische meldingen over kinderen die geestelijk en/of lichamelijk beschadigd raakten door toedoen van de nu in opspraak gekomen vrouwenarts.
Zo werd ik onder anderen gebeld door twee moeders die dit hadden meegemaakt. Hun beide kinderen waren spastisch op de wereld gezet door H. het trof mij dit van deze vrouwen, die tijdens de bevalling ook diep waren ingescheurd, in wezen hetzelfde verhaal hoorde als over het driejarige dochtertje van mijn Zeeuwse cliënten. De overeenkomsten waren frappant. Tegenover één van de ouders waren de verlossingsfouten ook toegegeven door het ziekenhuis, maar ja dat was niet gevolgd door excuses, laat staan door een advies om naar een advocaat te gaan. Van enige begeleiding was geen sprake. En de ouders wisten dus...
...handdruk uit het ziekenhuis kunnen verwijderen. Ik vind het een gospel!
Iedereen daar had een enorme klont boter op het hoofd, zo vervolgd Sneep zijn juridische tirade, die hij binnen twee weken zegt te uiten volgen door een kort geding, dan wel een strafrechtelijk onderzoek door de officier van justitie, evenals een klacht bij het Medisch Tuchtcollege. Jarenlang heeft dokter H. ongestoord zijn gang kunnen gaan. Zijn collega's hebben alleen al zestien fouten gemeld. En nu pas, nu de zaak in de publiciteit is gekomen en de naam van het ziekenhuis ernstig word geschaad. Nu pas is H. met verlof gestuurd en komt hij ook niet meer terug, zo heeft inmiddels de leiding verklaard. Maar dan zeg ik: die man had er jaren geleden al uitgesmeten moeten worden.
De sinds gisteren met verlof thuis verblijvende gynaecoloog zei tegenover deze krant liever geen commentaar te willen geven, omdat er verschillende belangen in het geding zijn.
Geconfronteerd met sommige forse uitspraken van mr. Sneep, zoals in de eerste zin van deze reportage, reageert algemeen directeur van Ziekenhuis Lievensberg, mr T. van den Akker, aldus: Ik laat de uitspraken graag voor rekening van de heer Sneep. Of liever gezegd: ik heb hier eigenlijk geen woorden voor. Dit is zo ver weg van de waarheid. Ach laat ook maar. Hoewel de uitspraken die de heer Sneep zich permitteert doen een zorgvuldige afwikkeling van de zaak geen goed.
Directeur Van den Akker ontkent vrijwel alle aantijgingen van Sneep, zoals: dat zijn ziekenhuis de aansprakelijkheidsvraag in de zaak Rabya M. uit de weg gaat, dat het al vele jaren fout zit in het ziekenhuis (die zaken zijn ons niet bekend) en dat de ouders van Rabya nimmer zijn begeleid: De vader is een werknemer van ons, dan kan het gewoon niet bestaan dat wij geen begeleiding hebben gegeven. Ik weet zeker dat wij dat hebben gedaan. Alleen werd het contact zakelijker toen eenmaal de schadeclaim op tafel kwam.
Dat de ziekenhuisleiding niet snel genoeg maatregelen heeft genomen om dokter C.H. Medisch onder controle te krijgen spreekt Van den Akker eveneens tegen. Een commissie van externe deskundigen heeft geadviseerd hem weliswaar niet te ontslaan, maar wel afspraken te maken over diens bevoegdheden. Wel daarbij verviel zijn bevoegdheid om nog langer kunstverlossingen te doen we hebben met de gynaecoloog een overeenkomst gesloten. Dat heeft de afgelopen tien maanden goed gewerkt. Wat zegt u: Dat hij twee, drie weken geleden opnieuw een fout heeft gemaakt? Dat verhaal gaat. Maar de feiten worden nog geanalyseerd.
Ziekenhuis:
"BESCHULDIGINGEN VER WEG VAN DE WAARHEID"